Toen iemand me vroeg of journalistiek iets voor mij zou zijn, klapte ik van enthousiasme uit elkaar. Allerlei talenten die ik eerder al bij mezelf had gesignaleerd, kwamen ineens samen in een labeltje.

Het was 2010 en ik bevond me in Montreal voor een tussenjaar op een Bijbelschool. Een jaar eerder had ik een armblessure opgelopen. Mijn droom om door te breken met mijn band was erdoor in duigen gevallen. Ook deed deze tegenslag me ontdekken dat mijn opleiding International Public Management aan de Haagse Hogeschool helemaal niet zo uitdagend was als ik dacht. Met het wegvallen van tien tot vijftien uur gitaarspelen per week hield ik ineens een heleboel tijd over.

Dus zocht ik in Canada naar een nieuwe uitdaging, waar de journalistiek op mijn pad kwam. Eenmaal terug in Nederland wilde ik – toen nog binnen de kaders van mijn bachelor – richting geven aan de journalistieke weg die ik was ingeslagen. Stap één: een minor Engels en een minor Frans aan de Universiteit Leiden.

Richting de journalistiek

Stap twee volgde een jaar later toen ik stage liep bij Amerikaanse NGO International Bridges to Justice in Genève, Zwitserland. Als coördinator van de 2012 JusticeMakers competition gaf ik leiding aan een team van medestagairs en onderhield ik relaties met onder meer sponsor Levi Strauss Foundation, de deelnemers, media en de jury.

Terug in Nederland kwam mijn afstudeerdatum in het vizier. De noodzaak om me uitgesprokener te oriënteren richting de journalistiek, begon reëler te voelen. Ik kwam in contact met de hoofdredacteur van AIR FRANCE KLM Club Africa en ging na mijn afstuderen aan de slag als redacteur. In drie jaar tijd interviewde ik meer dan 150 ondernemers, CEOs en experts en maakte ik verhalen over zakendoen in Afrika.

Vrijheid

Een ontzettend leerzame tijd, maar ook één die zijn beperkingen kende. Ik liep vast op de commerciële belangen van KLM en verlangde naar de vrijheid om ook de minder mooie kanten van een verhaal te kunnen vertellen. Die vrijheid begon te ontstaan: ik richtte mijn eigen tekst- en vertaalbureau The Content Crafters op (en gaf het bureau later ook weer op). Destijds een inkomstenstroom die me vrijspeelde om een deel van mijn week te gaan zoeken naar mijn eigen journalistieke missie.

Door steeds een laagje dieper naar binnen te kijken werd die missie stap voor stap scherper. Niet in de laatste plaats door de vele vrienden en familieleden die met me meedachten en -denken. Zoals Coolblue-oprichter Bart Kuijpers, die me in die periode coachte. In 2016-17 deed ik mee aan het mentorenprogramma van de Nederlandse Vereniging van Journalisten, waar Jim Jansen, hoofdredacteur bij New Scientist, me onder zijn vleugels nam.

Leven

De rest lees je op dit platform. Je hart volgen – dwars tegen financiële druk en verwachtingen van anderen in – is ontzettend eng. En dat blijft het. Maar ook één van de grootste vreugdes van het leven. Jezus zegt dat de poort naar het leven nauw en de weg ernaartoe smal is. Hoe uitdagend ook, dat leven wil ik voor ogen houden.

Al met al ben ik meer dan een tikkeltje doelgericht – zoals je kunt lezen 😉 Een mooie eigenschap, maar ook eentje die kan voelen als een last. Gelukkig heb ik een levensgenieter getrouwd – een vrouw die me met beide benen op de grond zet en me attendeert op de kleine geneugten van het leven.

Inmiddels draait mijn zoektocht op volle toeren.

Zo gaf ik gastcolleges over journalistiek en personal branding aan de Haagse Hogeschool en de Christelijke Hogeschool Ede. 

In het voorjaar van 2018 werd ik geïnterviewd voor de Pegelpodcast

Op 20 november 2018 vertelde ik tussen 02:00 en 04:00, tijdens Dit is de Nacht, over mijn zoektocht op NPO1.